2024 Booker aday listesinde yer almasıyla dikkatimi çeken ve özellikle Gospodinov’un o kendine has, melankolik anlatım tarzını anımsatan başlangıcıyla beni heyecanlandıran Bunu Düşünmek İstemezdim, maalesef beklentilerimin uzağında kalan bir okuma deneyimi sundu. İkiz kardeşlerin birbirine sıkı sıkıya bağlı dünyasına odaklanan roman, daha ilk sayfalardan itibaren okuru bir intiharın peşinden sürüklüyor. Yazarın, okuru bu kaçınılmaz sona hazırlama biçimi, kurgunun en güçlü yanı sayılabilir; ancak olay gerçekleştikten sonraki süreçte anlatımın odağının sürekli kayması, okuma ritmini ciddi anlamda sekteye uğratıyor. Belki Hollandaca aslından dilimize geçerken yitip giden tınılar da bu duruma etkendir ancak yazarın anlatımındaki aksaklıklar, hikâyenin derinleşmesine engel oluyor. Ölüm gibi sarsıcı bir temanın ardından duyguların daha yoğun ve vurucu verilmesini beklerken karşımda oldukça donuk ve mesafeli bir anlatıcı buldum. Kardeşlik bağının ve kaybın yarattığı o büyük boşluğun, bu denli ruhsuz bir dille aktarılması, kurgudaki etkileyicilik potansiyelini ne yazık ki zayıflatmış. Sonuçta hafızada iz bırakacak bir yas hikâyesi olabilecekken odağını koruyamayan kurgusuyla benim için vadedilenin altında kalan bir eser oldu.
Yorumlar
Yorum Gönder