Bugün burada cumartesi. Yorucu bir cumanın ardından asık suratlı, puslu bir gökyüzü karşılıyor bizi. Ama mutfaklardan gelen o telaşsız fokurdama, demliklerden tavana aheste aheste yükselen buhar; telaşı olmayan insanların, dingin düşünme mesailerinin müjdecisi gibi...
Tabii müziksiz olmaz. Hele soğuk bir cumartesi sabahı, notalar sımsıcak tınlamadan insan yorganın altından başını gösteremez. Radyo dalgaları can acıtıcı şarkılara kilitlenmişken, mikrofondaki ses soruyor: “Bugün orada da cumartesi mi, sen de beni benim kadar özledin mi?”
Nilüfer’den Feridun’a: Kadife Sesli Melankoli
Cumartesi şarkıları denince hafızam beni önce 2001 yılına, Nilüfer’in "Büyük Aşkım" albümüne götürüyor. Adnan Ergil imzalı o şarkıda, Nilüfer kadife sesiyle bam telimize dokunuyordu:
“Ya salı ya da çarşamba, belki de cumartesi / Sanki yanındaymışım gibi hayaller görüyorum…”
Şarkıyı dinlerken bir güne isim olmanın ötesine geçip "can bulan" cumartesiye acıyorum. Ne acı, sadece bir günün ertesi olmak!
Ardından 2003’te Feridun Düzağaç açıyor o kara kaplı defterini. Gitmekle kalmak arasındaki o ince çizgide, günün anlamının altını kalın harflerle çiziyor:
“Bugün burada cumartesi / Ben senin saçlarını, suçlar bakışlarını, geveze susuşlarını bile özledim.”
Adıyla Müsemma Bir Kader: Yaşar ve "Cumartesi"
Peki ya Yaşar? İçinde "cumartesi" kelimesi geçmediği halde adı inatla bu günle anılan o eşsiz beste... Kütahya’nın o meşhur ayazında, askerlik içtimalarında el radyomdan duyduğum o hikayeyi unutamam. Sanatçı, bir otel odasında besteler yaparken tahtadaki tüm notları silmiş, ancak silinmeye direnen tek bir kelime kalmış köşede: Cumartesi. Şarkının adı da kaderi de o an mühürlenmiş.
Sınırları Aşan Bir Çekicilik: Antonis Remos
Bu hüzünlü "cumartesi kardeşliği" sadece bizim topraklarımıza özgü de değilmiş. Aylar sonra keşfettiğim Yunan sanatçı Antonis Remos, "Ta Savvata" (Cumartesiler) şarkısında sanki aynı dertten muzdarip soruyor dünyaya:
“Başka günlerde anlarım da, cumartesilerde nasıl sevemezsin beni?”
Son Söz: Nedir Bu Cumartesi?
Cumartesi; insanın düşün günüdür. Edebiyatçının yazın, kiracının taşın günüdür. Öğretmenin en sevdiği değildir belki ama öğrencinin pazar kadar korktuğu da değildir.
Aslında hepsi aynı cumanın ertesini anlatan farklı suretlerdeki kardeşler... Görünüşe bakılırsa şairleri, bestecileri ve bizleri bu güne hapseden, cumartesinin o dayanılmaz, puslu ve hüzünlü çekiciliği.
Peki sizin cumartesiniz hangi şarkıda saklı?
Yorumlar
Yorum Gönder